Menu

Upadłość transgraniczna – jak ją ogłosić?

31 grudnia 2020 - Bez kategorii
Upadłość transgraniczna – jak ją ogłosić?

Upadłość transgraniczna może okazać się dla jedynym ratunkiem dla osób, które ze względu na nieoczekiwane zdarzenia losowe zaczęły mieć znaczne problemy finansowe. Często takie problemy okazują się nie do rozwiązania. Powoduje to pojawianie się znacznych napięć i niepewności w życiu dłużnika, co może negatywnie wpływać na jego zdrowie fizyczne oraz psychiczne.

Upadłość transgraniczna – czym jest?

Na podstawie rozporządzenia Rady WE nr 1346/2000 z 29 maja 2000 roku dłużnik ma możliwość ogłoszenia upadłości transgranicznej. Dłużnik, aby mógł powołać się na wskazane powyżej rozporządzeni musi posiadać ośrodek działalności w danym państwie członkowski. Chodzi więc o to, aby główny ośrodek działalności znajdował się na terenie kraju członkowskiego. W sytuacji, gdy sąd uzna, że ośrodek życia podmiotu, który chce ogłosić upadłość transgraniczną znajduje się na terenie danego kraju, może rozpocząć postępowanie. Podkreśla się, że postanowienia wydawane przez sąd zagraniczny uznaje się w innych krajach członkowskich. Z tego względu ogłoszenie upadłości transgranicznej powoduje ograniczenie wierzycielom możliwości dochodzenia zobowiązań od dłużnika. Wszystkie postępowania, które wszczynają wierzyciele zostają ograniczone do postępowania, które prowadzi sąd zagraniczny.

Czym jest COMI?

COMI w sposób ścisły wiąże się z ośrodkiem życia dłużnika. Aby moc ogłosić upadłość transgraniczną dłużnik musi posiadać ośrodek swojego życia w określonym państwie członkowski. Taką sytuację określa się jako COMI, czyli Center Of Main Interests. COMI traktuje się jako miejsce, w którym dłużnik prowadzi swoje normalne życie. Chodzi więc o to, że jego życie prowadzone jest w danym miejscu w sposób stały. Taka stałość wpływa na pojawienie się powiązań z innymi podmiotami, do których zalicza się przykładowo banki lub inne instytucje. COMI może mieć ujęcie szersze. W takim przypadku miejscem ośrodkiem życia jest miejsce w jakim świadczy on pracę lub prowadzi działalność gospodarczą. Mogą zdarzyć się sytuacje, w których dłużnik nie zajmuje się ani pracą na etat, ani prowadzeniem przedsiębiorstwa. Wówczas do określenia COMI wykorzystuje się stałe miejsce zamieszkania dłużnika.